‘Ik kon niet slapen — dus bouwde ik een oplossing’: Het verhaal achter Zomni

Zomni begon thuis. Ik zag hoe mijn man Maksim veranderde van iemand die sliep zonder erbij na te denken, in iemand die slaap als een project managede — en het daarna stap voor stap weer opbouwde met CGT-I. De app is uit dat herstel voortgekomen. Ik vroeg hem om het verhaal in zijn eigen woorden te vertellen.

Marina: Je hebt niet altijd een slaapprobleem gehad, toch?

Maksim: Nee — slaap gebeurde vroeger gewoon... Geen ritueel, geen moeite, ik dacht er helemaal niet over na. Toen begon ik tot laat te werken, nam mijn laptop mee naar bed, scrolde om middernacht nog door Slack. Er verschoof iets, en ik had het pas door toen het te laat was.

De ochtenden werden zwaarder. Dus deed ik wat elke engineer zou doen — ik downloadde een slaaptracker. Data zou dit wel oplossen, toch? Ik hield wel van cijfers. Het voelde als controle.

Marina: Wanneer werd het tracken een probleem?

Maksim: Het duurde niet lang voordat ik geobsedeerd was. Geen acht uur gehaald? Dan vandaag maar een dutje doen om het in te halen. De app zei dat ik te laat naar bed ging? Oké, vanavond vroeger. Ik dacht oprecht dat ik aan het optimaliseren was. In werkelijkheid jaagde ik op cijfers op een scherm en raakte ik het contact kwijt met hoe rust daadwerkelijk voelde.

Al snel was slaap niet meer iets dat gebeurde — het was iets dat ik moest managen. Mijn nachten werden korter. Mijn ochtenden werden meedogenloos. De dutjes die zouden moeten helpen? Die verpestten mijn nachtslaap. Dus werd ik angstiger. Deed ik nog beter mijn best. Trackte ik meer. En hoe harder ik het probeerde, hoe erger alles werd.

Veel later kwam ik erachter dat deze vicieuze cirkel een echte klinische naam heeft: orthosomnie. Het is wanneer het monitoren van uw slaap hetgene wordt dat uw slaap verwoest. Goede bedoelingen, desastreuze uitkomst.

Marina: Wat heeft het je gekost?

Maksim: Naarmate mijn slaap slechter werd, volgde de rest vanzelf. Ik voelde me uitgeput. Afgesloten van jou, van mijn werk, van mijn eigen gedachten. Dagen liepen in elkaar over. Ik herinner me dat ik een keer in een vergadering zat en me realiseerde dat ik in twintig minuten geen enkel woord had opgenomen. Ik begon slaapforums te lezen — en wat me het meest raakte, was hoeveel mensen exact dezelfde neerwaartse spiraal beschreven.

Marina: Veel mensen in die spiraal grijpen naar slaappillen. Dat deed jij niet. Waarom?

Maksim: Niet omdat de verleiding er niet was — maar omdat ik post na post bleef lezen van mensen die Ambien, trazodon of wat hun dokter dan ook voorschreef, hadden geprobeerd in de hoop op verlichting. De meesten zeiden hetzelfde: de pillen werkten in het begin een beetje, stopten toen met werken, en lieten hen zich slechter voelen dan daarvoor.

Op dat moment besloot ik: die weg sla ik niet in.

Marina: En hoe heb je toen CGT-I ontdekt?

Maksim: Op een nacht — waarschijnlijk rond 2 uur 's nachts, want natuurlijk — stuitte ik op CGT-I. Cognitieve Gedragstherapie voor Insomnie. Geen pillen. Geen gadgets. Gewoon... het veranderen van de gedragingen die me wakker hielden. Het was geen snelle oplossing, maar de logica was voor het eerst begrijpelijk. Ik begon alles te lezen wat ik kon vinden. Volgde een cursus van een CGT-I specialist. En langzaam begonnen de dingen te schuiven.

Ik stopte met urenlang in bed liggen hopen dat de slaap zou komen. Stelde een strikt slaapvenster in (dit was in het begin meedogenloos — 5,5 uur, en ik haatte het). Stopte volledig met overdag dutjes doen. Zorgde dat ik ochtendzonlicht kreeg, ging overdag meer bewegen. Het voelde alsof ik mijn lichaam opnieuw aan het trainen was om iets te doen wat het vroeger instinctief wist.

Toen ik maanden later eindelijk een slaapspecialist sprak en deelde wat ik allemaal had gedaan, glimlachte hij en vroeg: "Je weet al zo veel over slaap — waarom ben je eigenlijk nog naar mij toe gekomen?"

Dat moment deed me ook glimlachen. Omdat hij gelijk had — ik had iets opgebouwd wat ik kwijt was, en ik wilde anderen helpen hetzelfde te doen.

Marina: En dat is de reden dat Zomni bestaat.

Maksim: Dat is waarom ik het heb gecreëerd. Zomni is geen slaaptracker. Het overspoelt u niet met cijfers. In plaats daarvan biedt het een kalm, gestructureerd pad gebouwd rond de kernprincipes van CGT-I — principes die aan de oppervlakte misschien simpel lijken, maar krachtige effecten hebben wanneer ze consequent worden toegepast.

CGT-I is in veel opzichten een terugkeer naar de basis. Het leert uw brein om slaappatronen te volgen die ooit natuurlijk waren — het soort ritmes dat de meesten van ons als kind hebben geleerd, voordat stress, werk en moderne gewoontes ze verstoorden. Maar als die patronen doorbroken zijn, is het moeilijk om te herkennen wat er mis is of hoe u het kunt oplossen.

Dat is waar Zomni instapt. De app helpt bij het identificeren van wat in de weg staat — zoals te lang in bed blijven liggen als u niet kunt slapen, of het constant verschuiven van uw slaapschema. Vervolgens biedt het simpele, op maat gemaakte suggesties om de balans te helpen herstellen. Het gaat niet om pushen of straffen. Het gaat om het rustig laten zien van een betere weg, gebaseerd op wat daadwerkelijk werkt.

Als u vastzit in de cirkel van te veel nadenken over uw slaap, van alles proberen en nergens komen — ik ben daar geweest. En ik wil dat u weet: het kan beter worden.

Marina: Laatste vraag. Waarom de naam Zomni?

Maksim: De naam is ontstaan uit insomnia — precies het woord dat ik wekenlang om 4 uur 's nachts zat te googelen. Maar het weerspiegelt ook stilletjes hoe het voelt om zonder slaap te leven.

Wanneer u lang genoeg zonder goede rust doorgaat, voelt u zich niet alleen moe — u stopt met zich volledig levend te voelen. U beweegt zich in een waas door de dag, als een gedempte versie van uzelf. Die half-wakkere, half-menselijke staat? Dat is wat Zomni probeert terug te draaien.

Het gaat niet over zombies. Het gaat erom weer volledig mens te worden.

Maksim: Zomni heeft me geholpen mijn slaap opnieuw op te bouwen, en daarmee ook mijn energie, helderheid en gemoedsrust. Ik hoop dat het hetzelfde voor u kan doen.

References

• Furukawa, T. A., et al. (2024). Components and Delivery Formats of Cognitive Behavioral Therapy for Chronic Insomnia in Adults: A Systematic Review and Component Network Meta-analysis. JAMA Psychiatry. DOI: 10.1001/jamapsychiatry.2023.5060
• Qaseem, A., et al. (2016). Management of Chronic Insomnia Disorder in Adults: A Clinical Practice Guideline From the American College of Physicians. Annals of Internal Medicine. DOI: 10.7326/M15-2175